کار کارپلاس، لویس و وارشل به این دلیل بسیار اهمیت دارد که سعی کرده‌اند فیزیک کلاسیک

نیوتن را در کنار فیزیککوانتومی کاملا متفاوت قرار دهند. پیش از این، شیمی‌دانان باید از یکی از این

دو شیوه استفاده می‌کردند. قدرت فیزیک کلاسیک این بود که از محاسبات ساده برخوردار بود و

می‌شد برای مدلسازی مولکول‌های بسیار بزرگ از آناستفاده کرد، اما نقطه ضععف آن عدم توانایی‌اش برای شبیه‌سازی واکنش‌های شیمیایی بود. از این رو شیمی‌دانان از فیزیک کوانتومی بهره می‌بردند.

چنین محاسباتی نیازمند قدرت محاسباتی بسیار زیاد بوده و از این رو تنها می‌شد از آن برای

مولکول‌های بسیار کوچک استفاده کرد. برندگان امسال نوبل از هر دو حوزه استفاده و

شیوه‌هایی ابداع کردند که از هر دو فیزیک کلاسیک و کوانتومی بهره‌مي‌برد.

سال گذشته این جایزه به رابرت لفکووتیز، استاد موسسه پزشکی هاوارد هیوز و مرکز پزشکی

دانشگاه دوک و برایان کوبیلکا از دانشکده پزشکیدانشگاه استنفورد برای پژوهش

درباره «گیرنده‌های همراه G پروتئین» اعطا شد.